Agent przeglądarkowy (Computer use)
Definicja
Agent przeglądarkowy to agent AI, który obsługuje strony internetowe albo cały komputer jak człowiek:
- widzi ekran,
- klika,
- wpisuje tekst,
- przewija i przechodzi między stronami.
Funkcję tę często nazywa się „computer use”. Przykłady:
- tryb agenta w ChatGPT (od lipca 2025 roku),
- rozszerzenie Claude in Chrome.
Dostępność zależy od narzędzia, planu i regionu, dlatego przed szkoleniem trzeba to sprawdzić u producenta.
Co to w zasadzie jest?
- Agent działa w interfejsie zrobionym dla ludzi, więc nie potrzebuje API, żeby coś zrobić na stronie.
- Jest wolniejszy i mniej przewidywalny niż integracja przez API.
- Czyta wszystko, co jest na stronie, także treści ukryte przed człowiekiem. To otwiera drogę do prompt injection.
- Jeśli działa w Twojej przeglądarce, zwykle ma dostęp do kont, w których jesteś zalogowany.
Praktyczne zastosowania (konkretne scenariusze)
Scenariusz 1: Zebranie danych z kilku stron
- Cel: porównanie ofert lub terminów.
- Wejście: lista stron i kryteria.
- Kroki: agent odwiedza strony → wypisuje dane do tabeli → podaje adresy źródeł.
- Rezultat: tabela do sprawdzenia.
- Zabezpieczenie: osobny profil przeglądarki bez zalogowanych kont.
Scenariusz 2: Wypełnienie formularza
- Cel: oszczędność czasu przy powtarzalnych formularzach.
- Wejście: dane do wpisania.
- Kroki: agent wypełnia pola → zatrzymuje się przed wysłaniem → człowiek sprawdza i klika „wyślij”.
- Rezultat: formularz gotowy do zatwierdzenia.
- Zabezpieczenie: zatwierdzenie człowieka przed wysłaniem, zakupem i płatnością.
Scenariusz 3: Test ścieżki użytkownika
- Cel: sprawdzenie, czy da się przejść proces na stronie (np. zapis na wydarzenie).
- Wejście: adres strony i opis zadania.
- Kroki: agent próbuje przejść ścieżkę i opisuje, gdzie się zablokował.
- Rezultat: lista miejsc do sprawdzenia przez człowieka.
- Zabezpieczenie: wynik nie zastępuje testów z użytkownikami ani testów dostępności.
Typowe błędy i pułapki
- Uruchamianie agenta w głównej przeglądarce z zalogowaną pocztą, bankiem i systemami firmy.
- Zgoda na automatyczne płatności lub zakupy.
- Przekonanie, że agent „zobaczy” tylko to, co widzi człowiek.
- Używanie agenta przeglądarkowego tam, gdzie istnieje stabilne API albo zwykły eksport danych.
Ryzyka i jak je ograniczać
Ryzyko 1: Wyciek danych z zalogowanych kont
- Ryzyko: strona z ukrytą instrukcją każe agentowi przejść do poczty i przesłać dane.
- Jak ograniczać: osobny profil przeglądarki, ograniczona lista stron, ocena przez zabójczą trójkę.
Ryzyko 2: Niechciane akcje
- Ryzyko: zakup, wysłanie formularza, zmiana ustawień konta.
- Jak ograniczać: zatwierdzenie człowieka przy każdej akcji z konsekwencjami.
Ryzyko 3: Błędy w danych
- Ryzyko: agent źle odczyta stronę albo pomyli pola.
- Jak ograniczać: prośba o źródła, kontrola wyników na próbce.
Checklista “zanim użyjesz”
- Czy agent działa w osobnym profilu, bez zalogowanych kont?
- Na jakie strony może wchodzić?
- Które akcje zatrzymują się do zatwierdzenia człowieka?
- Czy organizacja dopuszcza to narzędzie do pracy?
- Czy jest prostsza droga: API, eksport, gotowa integracja?
Diagram
flowchart LR
A[Zadanie]
B[Agent w osobnym profilu]
C[Strony www]
D{Akcja z konsekwencjami?}
E[Zatwierdza człowiek]
A --> B --> C --> D
D -->|tak| E
Diagram pokazuje agenta przeglądarkowego pracującego w osobnym profilu, który przed każdą akcją z konsekwencjami czeka na zatwierdzenie człowieka.
Dalsza lektura
- Claude in Chrome: pomoc Anthropic (sprawdzone 03.10.2026)
- OpenAI: praca z komputerem i przeglądarką
- Simon Willison: The lethal trifecta for AI agents
Miejsce w mapie
- Agent przeglądarkowy → rodzaj: Agent AI
- Agent przeglądarkowy → narażony na: Prompt injection
- Agent przeglądarkowy → wymaga: Sandboxing