Subagent

Definicja

Subagent to agent AI, któremu agent główny zleca wycinek pracy. Działa we własnym oknie kontekstowym: nie widzi całej wcześniejszej rozmowy, dostaje tylko zlecenie i oddaje agentowi głównemu wynik, zwykle w formie podsumowania.

Subagent może mieć:

własną instrukcję,
inny model,
węższy zestaw narzędzi niż agent główny.

Takie rozwiązanie mają między innymi agenci kodujący, np. Claude Code.

Co to w zasadzie jest?

Agent główny jest jak kierownik projektu, subagent jak specjalista, któremu zleca konkretne zadanie.
Subagent „brudzi” swój kontekst długimi wynikami (logi, wyniki wyszukiwania), a do agenta głównego wraca tylko esencja.
Subagentowi można dać tylko odczyt, nawet jeśli agent główny ma szersze uprawnienia.
Subagent nie zna kontekstu rozmowy, więc zlecenie musi być samowystarczalne.

Praktyczne zastosowania (konkretne scenariusze)

Scenariusz 1: Research przed napisaniem materiału

Cel: zebrać źródła bez zapychania głównej rozmowy.
Wejście: temat i kryteria źródeł.
Kroki: agent główny zleca subagentowi research → subagent przegląda strony → oddaje listę źródeł z krótkim opisem.
Rezultat: agent główny pisze na podstawie zwięzłej listy.
Zabezpieczenie: subagent ma tylko narzędzia do czytania.

Scenariusz 2: Kontrola jakości

Cel: niezależne sprawdzenie dokumentu.
Wejście: gotowy dokument i lista kryteriów.
Kroki: subagent recenzent czyta dokument „na świeżo”, bez wiedzy o tym, jak powstawał.
Rezultat: uwagi, których autor mógł nie zauważyć.
Zabezpieczenie: decyzję o poprawkach podejmuje człowiek.

Scenariusz 3: Rozdzielenie ryzykownych uprawnień

Cel: przeczytać maile z zewnątrz bez narażania danych.
Wejście: skrzynka odbiorcza.
Kroki: subagent bez dostępu do internetu i wysyłki streszcza maile → agent główny pracuje na streszczeniach.
Rezultat: treść z zewnątrz nie trafia do agenta z szerokimi uprawnieniami.
Zabezpieczenie: ocena przez zabójczą trójkę.

Typowe błędy i pułapki

Zlecenie zakładające, że subagent „wie, o co chodzi” z rozmowy.
Za dużo subagentów do prostego zadania: rośnie koszt i trudniej śledzić, co się dzieje.
Ślepe zaufanie podsumowaniu subagenta bez sprawdzenia źródeł.
Dawanie subagentom tych samych szerokich uprawnień co agentowi głównemu.

Ryzyka i jak je ograniczać

Ryzyko 1: Utrata informacji

Ryzyko: w podsumowaniu znika ważny szczegół.
Jak ograniczać: prośba o źródła i cytaty, sprawdzanie kluczowych faktów.

Ryzyko 2: Koszt i limity

Ryzyko: każdy subagent zużywa własne zapytania do modelu.
Jak ograniczać: subagenci tylko tam, gdzie oszczędzają kontekst albo dają niezależność oceny; tańszy model do prostych zadań.

Ryzyko 3: Rozmycie odpowiedzialności

Ryzyko: nie wiadomo, który agent popełnił błąd.
Jak ograniczać: logi, jasne zlecenia, jeden człowiek odpowiedzialny za wynik.

Checklista “zanim użyjesz”

Czy zadanie jest na tyle duże albo „głośne”, że warto je wydzielić?
Czy zlecenie jest zrozumiałe bez kontekstu rozmowy?
Jakie narzędzia subagent naprawdę potrzebuje?
W jakiej formie ma oddać wynik?
Kto sprawdza wynik?

Diagram

flowchart LR
    A[Agent główny]
    B[Zlecenie]
    C[Subagent we własnym kontekście]
    D[Podsumowanie]
    E[Człowiek sprawdza]
    A --> B --> C --> D --> A
    A --> E

Diagram pokazuje, że agent główny przekazuje subagentowi zlecenie, dostaje z powrotem podsumowanie, a końcowy wynik sprawdza człowiek.